คนที่เป็นฝ่ายบอกเลิกกันไป เขาลืมทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นร่วมกันได้จริงๆเหรอครับ

วันนี้ครบ 7เดือนที่ผมโดนแฟนที่อยู่ด้วยกันมา 4ปีบอกเลิกครับ โดยส่วนตัวผมนั้น บอกเลยว่ายังติดอยู่กับวันเวลาเดิมๆที่เคยมีเขาอยู่ข้างๆ ยิ่งเห็นภาพเก่าๆที่ขึ้นมาในความทรงจำบนเฟสบุ๊ค ยิ่งทำให้ผมคิดถึงเธอเหมือนวันเก่าๆ ภาพเหล่านั้นยังคงอยู่เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน แต่ในขณะที่ตัวเธอเองนั้น ไปใช้ชีวิตเหมือนปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมเข้าใจว่าฝ่ายที่บอกเลิก เขาเตรียมตัวและพร้อมก่อนที่จะตัดสินใจจบความสัมพันธ์ เลยทำให้ไม่ตกอยู่ในความเศร้าโศกเสียใจเหมือนฝ่ายที่ถูกบอกเลิก แต่ผมก็อยากรู้จริงๆครับ ว่า4ปีที่เคยใช้ชีวิตด้วยกัน ในบ้านเดียวกัน มันจะหวนกลับไปในความคิดเขาบ้างหรือเปล่า สิ่งดีๆเกิดขึ้นมากมาย เขาจะไม่คิดถึงมันจริงๆเหรอครับ 

ปล.สาเหตุที่เลิกกัน เพราะเธอไปเจอสังคมใหม่ๆครับ สังคมที่ผมไม่มีวันที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยว และด้วยความห่างไกลระหว่างที่ผมมาทำงานต่างจังหวัด ทำให้อะไรหลายๆอย่างเปลี่ยนไปจนทุกคนสัมผัสได้ และก็เป็นอย่างที่คิดครับ เธอทิ้งผมไปจริงๆ

>>>>>มาดูคอมเม้นต์กัน<<<<<

>ไม่ได้ลืมครับเพียงแต่ไม่ได้ใส่ใจ นึกถึง และอยู่ในหัวสมอง แค่เริ่มต้นใหม่ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ จดจำกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า คนที่อยู่ข้างๆเราช่วยกันสร้างอนาคตและความรู้สึกดีๆต่อกัน 
คุณก็คงจะคิดแบบนี้ ถ้ามัวแต่มาเพ้ออยู่กับเรื่องเก่า ชีวิตคงไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก

>เขาไม่ได้ลืมหรอก แต่เขาไม่จํา ไม่นึกถึง ...เพราะเขามีความสุขกับสิ่งที่เขาเลือกแล้ว...นอกจากว่าสิ่งที่เขาเลือก จะเหี้ยกว่าเดิม นั่นแหละเขาอาจจะคิดบ้าง แต่คงไม่กลับมา คงเดินหน้าหาใหม่

>ทำไมเลิกกัน มึงต้องถามหาเหตุผลร้อยแปด ทำไมมึงไม่มองดูตนเองแล้วถามว่า เราไม่ดีกับเขาตรงใหน แล้วพัฒนาตนเองซะ ไม่ได้พัฒนาเพื่อคนที่ทิ้งไปนะ พัฒนาเพื่อรักกับคนใหม่...นั่นละ มีพบย่อมมีจาก ไม่ใช่คู่กันแล้ว ยังไงก็แคล้วกัน คนที่มองย้อนหลังคือคนโง่

>ไม่มีใครลืมได้เว้ย แต่เลือกที่จะเก็บไว้ส่วนใดส่วนหนึ่งของความทรงจำ ถ้าเจอเหตุการณ์คล้ายๆกันขึ้น ภาพเหล่านั้นก็รีเพลย์กลับมาเฉย

>ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายบอกเลิก หรือถูกบอกเลิกเชื่อว่าไม่มีใครลืมความทรงจำร่วมกันหรอกค่ะ เพียงแต่ใครทำใจอยู่ร่วมกับความทรงจำนั้นได้เร็วกว่ากัน เพราะบางทีการบอกเลิกก็ไม่ได้มาจากเหตุผลมือที่สามเสมอ และอย่าลืมว่าชีวิตเราต้องเดินหน้าต่อไป...ขอเป็นกำลังใจให้ผู้ที่อกหักทุกคนนะคะ คุณไม่ได้นกอยู่คนเดียว เราก็นกด้วย 5555

>คนที่บอกเลิกก่อนไม่ได้หมายความว่าจะเจ็บน้อยกว่านะคะ บางคนเพราะทนมามากแล้ว พยายามแล้ว แต่ไปต่อไม่ไหว ต้องหันมารักตัวเอง “เลิกก่อนไม่ได้หมายความว่าลืมว่าเคยคบคนนี้ แต่หมายถึงเค้าทำใจเพื่อเริ่มใหม่ได้เร็วกว่าต่างหาก”

>ไม่ได้หรอกครับบอกเลยย นี่เป็นคนนึงบอกเองเจ็บเอง เลิกมาปีกว่าแล้วยังคิดถึงความทรงจำดีๆที่เคยมีร่วมกันถึงทุกวันนี้เล้ย ส่วนตอนนี้น่ะหรอเค้าไปมีแฟนใหม่เรียบร้อยและ555 มีแต่เราน่ะแหละที่ยังรำพึงรำพันถึงอดีตอยู่คนเดียวไม่ได้บอกใคร

>การเลิกกันมันก็คือไม่รักแล้วป่ะวะ คือต้องทำใจ คนบอกเลิก เค้าจะนึกถึงทำไม ในเมื่อการที่เค้าตัดสินใจบอกเลิกเค้าอาจมีความสุขมากกว่ามีคุณอยู่ไง เราก็ไม่เคยนึกถึงคนที่เราบอกเลิกเลยเหอะ ความทรงจำดีๆ คงที่ แต่แทบนึกไม่ออก ลืมจริงๆ เรานี่ไม่จำ จนไม่ลืม ไม่มีภาพรีเพลย์อะไรทั้งนั้น ลืมแม่กระทั่งชื่อจริง นามสกุลจริง มันก็มีความสุขดี

>ลืมไม่ได้หรอก ทั้งเรื่องร้ายและดี แต่จะทำไงได้ ในเมื่อมันต้องจบ มันก็ต้องจาก และเวลาจะทำให้ความรู้สึกเจ็บดีขึ้นเอง เชื่อเรา เราเคยแล้ว เวลาเยียวยาทุกสิ่งจริงๆ

>สมองไม่มีปุ่ม delete ป่ะว่ะ ใครจะลืมได้ ทุกวันนี้เวลาเจอกัน ยังมีความรู้สึกพิเศษอยู่เลย แต่มันไม่ได้พิเศษแบบคนรักไง มันพิเศษแบบคนที่เคยรักกัน เคยมีความรู้สึกดีๆให้กัน ถ้าใครมาถามว่าเป็นเพื่อนกับแฟนเก่าได้มั้ย กูจะตอบตลอดว่ากูทำไม่ได้หรอก เพราะถ้าเอาเพื่อนกูและแฟนเก่ากูมาอยู่รวมกัน กูไม่สามารถปฏิบัติกับเขาได้เหมือนที่กูปฏิบัติกับเพื่อนกูอ่ะ มันยังรู้สึกพิเศษในใจลึกๆอยู่ดี เพราะอะไร? ก็อย่างที่บอก "สมองไม่มีปุ่ม delete"

>คนที่บอกเลิกไม่ใช่จะลืมอะไรง่ายๆไม่ได้หมายความว่าไม่เจ็บ เพราะผ่านความอดทนทุกอย่างมามาก ทนไม่ไหวปล่อย เดินออกมาเอง เพื่อรักษาหัวใจ เพื่อมีชีวิตต่อไปให้มีความสุข ไม่มีคัยรักเราเท่าตัวเรา

>ทุกความทรงจำ ทุกความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้น มันไม่สามารถลืมกันได้หรอกค่ะ เพียงแค่ว่า ณ เวลานั้นเขาเลือกที่จะจำกับสิ่งใหน และเลือกที่จะมีความสุข ความรู้สึกดี กับใครและเรื่องราวไหนมากกว่าเท่านั้นเอง

>บางคนเค้าไม่ได้เลิกเพราะอยากลืม เค้าเลิกเพราะไม่ไหวจะเจ็บ คนบอกเลิกประเภทนั้น เจ็บปวดและทุรนทุรายกว่าคนโดนบอกเลิกหลายเท่าทวีคูณนัก ความทรงจำมันฟุ้งไปหมด

>ผมไม่เห็นจะไปจำอะไรเกี่ยวกับคนที่บอกเลิกผมเลย ขนาดหน้าเธอตอนนี้ผมยังจำได้แค่ลางๆ จำได้แค่ว่าเธอบอกเลิกเราแล้ว หมดเวรหมดกรรมกันซักที

>เขาบอกเลิกเราได้เขาคงตัดใจได้แล้วบางทีเราก็ต้องดูตัวเองด้วยว่าเป็นเพราะเราด้วยไหมอยู่ๆเขาคงไม่มาบอกเลิกเราโดยไม่มีเหตุผลแน่ที่แน่ๆคนบอกกับคนถูกบอกเลิกเจ็บทั้งคู่